Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 агонь, агню, мужчынскі род
  1. Распаленыя газы, якія вылучаюцца пры гарэнні і ярка свецяцца; полымя. Уся станцыя гарэла, і дождж, хоць і быў моцны, аднак не меў сілы заліць гэтае мора агню. ← Іван Шамякін. Агонь весела пабег ад снапа да снапа, салома затрашчала. ← Алесь Якімовіч.
  2. Падпаленая куча дроў, галля, ламачча і пад.; вогнішча. Назбіраўшы яшчэ сушняку, Міколка з дзедам расклалі невялікі агонь. ← Міхась Лынькоў.
  3. Святло ад асвятляльных прыстасаванняў; светлавая кропка. У куткавым пакоі ў Няслаўскіх гарэў агонь, хоць на вуліцы яшчэ добра відно было. ← Рыгор Мурашка. У хаце гарбатага краўца Лапінкі снедалі пры агні. ← Янка Брыль. // пераноснае значэнне Бляск у вачах ад узбуджэння, страсці. Цёмныя вочы Дакутовіча свяціліся такім агнём, што Жэня зразумеў: яго сябра ведае нейкую надзвычайную таямніцу. ← Георгій Шчарбатаў.
  4. пераноснае значэнне Палымянасць, жвавасць, душэўны ўздым. Яе, крылатую, цаню, Яна вялікай славы варта, Крыніца творчага агню — Загартаваная ўпартасць. ← Мікола Хведаровіч. Твар.. [Себастыяна] быў халодны. Цеплыня і агонь гарэлі ў ім у глыбіні. ← Кузьма Чорны. Навошта кветкі? У сэрцы Без іх агню хапае. ← Міхась Калачынскі. // Пра быстрага і бойкага чалавека. — Слаўная ў Булыгі наймічка, да чаго ж спрытная і ваяўнічая! Агонь! Такой, браце, пальца ў рот не кладзі... — скашу адзін з парабкаў. ← Алесь Бажко. Сумеўся Богут з неспадзевы, Пагладзіў вус, пачухаў скронь — Ого, якія яе [Марыны] спевы! Ох, не кабеціна — агонь! ← Якуб Колас. Як што робіць — агонь, а як што зробіць — у агонь. ← Прымаўка.
  5. Ружэйная, артылерыйская стрэльба. Адкрыць агонь. Весці агонь. Прыцэльны, беспрыцэльны агонь. ▪ Нашай групе трэба было адцягнуць на сябе агонь праціўніка, пакуль асноўныя часці.. наблізяцца з супрацьлеглага боку і пойдуць па штурм. ← Аляксей Карпюк. // Ваенная каманда. — Агонь па ворагу! — камандую я, яшчэ зусім не ведаючы, якое выбраць рашэнне. ← Алесь Якімовіч.
  •••
  Адамаў агонь — павышэнне тэмпературы ў час хваробы.
  Антонаў агонь — заражэнне крыві, гангрэна.
  Беглы агонь — часты артылерыйскі агонь, які вядзецца самастойна кожнай гарматай.
  Бенгальскі агонь — яркае белае ці каляровае полымя, якое ўтвараецца пры гарэнні спецыяльнага саставу (з берталетавай солі, серы і інш.), а таксама сам феерверачны агонь.
  Блукаючыя агні — блакітныя языкі полымя, што паяўляюцца ноччу на балоце ў выніку згарання газу метану, які вылучаецца пры гніенні.
  Вечны агонь — агонь, які пастаянна гарыць каля помнікаў, магіл загінуўшых герояў як сімвал бяссмерця іх славы.
  Кінжальны агонь — агонь гармат, кулямётаў, які адкрываецца раптоўна на блізкай адлегласці.
  Лінія агню — рубеж на пярэднім краі, з якога вядзецца стральба па праціўніку.
  Праметэеў агонь — нязгаснае ўнутранае імкненне да да-сягнення высокіх мэт, да шчасця ўсіх людзей.
  Сустрэчны агонь — агонь, які вядзецца ў адказ на агонь праціўніка.
  Шквальны агонь — інтэнсіўны, масіраваны агонь.
  Агнём і мячом — з бязлітаснай жорсткасцю.
  Агонь яго ведае — невядома.
  Баяцца як агню гл. баяцца.
  Гарэць (сінім) агнём гл. гарэць.
  (Днём) з агнём не знойдзеш гл. знайсці.
  Жартаваць (гуляць) з агнём гл. жартаваць.
  Жыць як агонь з вадою — (асудж.) жыццё несумяшчальных па характары людзей.
  З агню ды ў полымя — з адной непрыемнасці ў другую, яшчэ большую.
  (Круціцца) як скурат на агні гл. скурат.
  Падліць масла ў агонь гл. падліць.
  Пайсці агнём гл. пайсці.
  Паміж двух агнёў — пра становішча, калі небяспека пагражае з двух бакоў.
  Прайсці (праз) агонь, ваду і медныя трубы гл. прайсці.
  Пусціць з агнём гл. пусціць.
  У агонь і ваду (кінуцца, пайсці) — пра гатоўнасць ахвяраваць сабой дзеля каго-, чаго-н.
  Як агню ўхапіўшы — вельмі хутка.