амываць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў амываць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	амыва́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я амыва́ю мы амыва́ем ты амыва́еш вы амыва́еце ён, яна, яно амыва́е яны амыва́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. амыва́ла м. амыва́ў н. амыва́ла мн. амыва́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты амыва́й вы амыва́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	амыва́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Як пачынаць сямейнае жыццё:
— Вось калі хтосьці з акцёраў-мужчын атрымае 4 Оскары, як Кэтрын Хэпбёрн, тады і пагаворым пра раўнапраўе, а датуль я тут галоўная.

amyvać — беларуская лацінка

Слова амываць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: