STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяльможа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяльмо́жа мн. вяльмо́жы |
| Родны каго? чаго? |
вяльмо́жы мн. вяльмо́жаў |
| Давальны каму? чаму? |
вяльмо́жу мн. вяльмо́жам |
| Вінавальны каго? што? |
вяльмо́жу мн. вяльмо́жаў |
| Творны кім? чым? |
вяльмо́жам мн. вяльмо́жамі |
| Месны у кім? у чым? |
вяльмо́жу мн. вяльмо́жах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
— Вам больш падабаюцца дзяўчаты ці віно?
— Залежыць ад узросту.
viaĺmoža — беларуская лацінка
Слова вяльможа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяльможа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяльможнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вялі́чыцца (9)
(9) кветало́жа ‹
› вялі́чыць (8)
(8) аванло́жа ‹
› вя́лы (4)
(4) мо́жа ‹
› вяльмо́жнасць (12)
(4) ро́жа ‹
› вяльмо́жны (9)
(6) варо́жа ‹
› вяльмо́ства (10)
(7) старо́жа ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Орша