STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

апеляваць, -люю, -люеш, -люе; закончанае трыванне і незакончанае трыванне
1. Падаць (падаваць) скаргу ў вышэйшую інстанцыю на рашэнне ніжэйшай.
2. да каго-чаго. Выклікаць (выклікаць) падтрымку, спачуванне і пад. Апеляваць да таварышаў. Апеляваць да грамадскае думкі.

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

апеляваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў апеляваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	апелява́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я апелю́ю мы апелю́ем ты апелю́еш вы апелю́еце ён, яна, яно апелю́е яны апелю́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. апелява́ла м. апелява́ў н. апелява́ла мн. апелява́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты апелю́й вы апелю́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	апелява́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

apieliavać — беларуская лацінка

Слова апеляваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: