ацінаць

гэта

— ахопліваць каго-небудзь, што-небудзь (страх ацінае душу); абсякаць што-небудзь (ацінаць сучча)

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў ацінаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	аціна́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я аціна́ю мы аціна́ем ты аціна́еш вы аціна́еце ён, яна, яно аціна́е яны аціна́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. аціна́ла м. аціна́ў н. аціна́ла мн. аціна́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты аціна́й вы аціна́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	аціна́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абы здароўе, а жыццё будзе.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

acinać — беларуская лацінка

Слова ацінаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: