мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вяшчу́ння — назоўнік вяшчу́нскі — прыметнік
канцэпт

вяшчуння

гэта
— прадмет; з'ява

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вяшчуння
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вяшчу́ння

мн.  вяшчу́нні
Родны
каго? чаго?		 вяшчу́нні

мн.  вяшчу́нняў
Давальны
каму? чаму?		 вяшчу́нні

мн.  вяшчу́нням
Вінавальны
каго? што?		 вяшчу́нню

мн.  вяшчу́нні
Творны
кім? чым?		 вяшчу́нняй, вяшчу́нняю

мн.  вяшчу́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 вяшчу́нні

мн.  вяшчу́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чым за морам віно піць, лепш у Нёмане вадзіцу.


— Тата, чаму гэтыя людзі называюць цябе расістам?
— Гэта не людзі, сынку.


viaščunnia — беларуская лацінка

Слова вяшчуння (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вяшчуння — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вяшчунства + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вяшчу́нка (8)

(6) лгу́ння ‹

› вяшчу́нна (8)

(7) ілгу́ння ‹

› вяшчу́нны (8)

(7) бягу́ння ‹

› вяшчу́нскі (9)

(8) спарыння́ ‹

› вяшчу́нскі (9)

(6) дуэ́ння ‹

› вяшчу́нства (10)

(12) да пабачэ́ння ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

стрэс