безахоціць

гэта

— пазбаўляць надзеі, расстройваць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў безахоціць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	безахо́ціць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я безахо́чу мы безахо́цім ты безахо́ціш вы безахо́ціце ён, яна, яно безахо́ціць яны безахо́цяць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. безахо́ціла м. безахо́ціў н. безахо́ціла мн. безахо́цілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты безахо́ць вы безахо́цьце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	безахо́цячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

Не бойся рабіць памылкі. Эксперт — гэта той, хто ўжо зрабіў усе магчымыя памылкі.

biezachocić — беларуская лацінка

Слова безахоціць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: