бруханіць

гэта

— наядацца, набіваць жывот (бруханіць пуза)

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў бруханіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	бруха́ніць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я бруха́ню мы бруха́нім ты бруха́ніш вы бруха́ніце ён, яна, яно бруха́ніць яны бруха́няць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. бруха́ніла м. бруха́ніў н. бруха́ніла мн. бруха́нілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты бруха́нь вы бруха́ньце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	бруха́нячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.

It takes two years to learn to speak and sixty to learn to keep quiet.
Чалавеку трэба два гады, каб навучыцца гаварыць, і шэсцьдзясят, каб навучыцца маўчаць.

кажуць, што сказаў Эрнэст Хэмінгуэй, але ў наш час усё трэба пераправяраць

bruchanić — беларуская лацінка

Слова бруханіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: