важчэць

гэта

— станавіцца важным, важкім

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў важчэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	важчэ́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я важчэ́ю мы важчэ́ем ты важчэ́еш вы важчэ́еце ён, яна, яно важчэ́е яны важчэ́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. важчэ́ла м. важчэ́ў н. важчэ́ла мн. важчэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты важчэ́й вы важчэ́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	важчэ́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

— Пойдзем у кіно пасля школы?
— Не, я пасля школы ва ўніверсітэт паступаю, а потым на працу буду ўладкоўвацца.

važčeć — беларуская лацінка

Слова важчэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: