Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 варушыцца, -рушуся, -рушышся, -рушыцца; незакончанае трыванне
  1. Прыходзіць у ледзь прыкметы рух ад чаго-н. Ледзь варушылася лісце ліпавых прысад — кроны іх цямнелі ў святле электраліхтароў. ← Тарас Хадкевіч. // Рабіць рухі, шавяліцца. Лявон сярдзіта варушыцца ў сене: сухая пацяруха сыплецца за шыю. ← Барыс Сачанка. На губах настаўніка заўсёды блукае стомленая ўсмешка, і ён стараецца захаваць яе, і ад гэтага варушыцца левы вус. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  2. Кішэць, знаходзіцца ў хаатычным руху (пра вялікую колькасць людзей, жывёл). Каля.. [негра] стаяў кошык, у якім варушыліся ядавітыя змеі. ← Лідзія Арабей. // Праяўляць прыкметы ажыўлення. Перон варушыўся, нібы муравейнік. ← Алена Васілевіч.
  3. пераноснае значэнне размоўнае слова Займацца чым-н., актыўна дзейнічаць. Калі трэба было рабіць што ў полі, ці з'ездзіць куды на людзі, то гэтым займаўся бацька: не такі ўжо і стары, варушыўся яшчэ як мае быць. ← Янка Скрыган. // Ажыўляцца, праяўляць актыўнасць (пра думкі, пачуцці і пад.). Першы момант анямення .. прайшоў, і думкі мае пачалі крыху варушыцца. ← Якуб Колас. І толькі недзе там, у глыбіні душы, балюча варушылася ўчарашняя крыўда. ← Мікола Гамолка.
  4. размоўнае слова Ехаць, ісці (звычайна павольна). Тралейбус, здавалася, ледзь варушыўся, а прыпынкі былі доўгія, як знарок. ← Уладзімір Дамашэвіч.
  5. загадны лад варушы(це)ся. размоўнае слова Ужываецца пры пабуджэнні да дзеяння. [Скіба:] Варушыцеся, не давайце сябе ў крыўду, не забывайце, што вы — людзі. ← Кандрат Крапіва. — Но-о, гняды, варушыся! — ляснуў ляйчынаю стары. ← Ілья Гурскі.
  6. залежны стан да варушыць (у 1, 3 знач.).