вершаваць

гэта

— рабіць, заканчваць верхнюю частку чаго-н.: стога, будынка і пад.

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вершаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вершава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я вяршу́ю мы вяршу́ем ты вяршу́еш вы вяршу́еце ён, яна, яно вяршу́е яны вяршу́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. вершава́ла м. вершава́ў н. вершава́ла мн. вершава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты вяршу́й вы вяршу́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	вяршу́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.

пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць

пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы

пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!

vieršavać — беларуская лацінка

Слова вершаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: