веснаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў веснаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	веснава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я вясну́ю мы вясну́ем ты вясну́еш вы вясну́еце ён, яна, яно вясну́е яны вясну́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. веснава́ла м. веснава́ў н. веснава́ла мн. веснава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты вясну́й вы вясну́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	вясну́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Пойдзем у кіно пасля школы?
— Не, я пасля школы ва ўніверсітэт паступаю, а потым на працу буду ўладкоўвацца.

viesnavać — беларуская лацінка

Слова веснаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: