веснаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў веснаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	веснава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я вясну́ю мы вясну́ем ты вясну́еш вы вясну́еце ён, яна, яно вясну́е яны вясну́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. веснава́ла м. веснава́ў н. веснава́ла мн. веснава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты вясну́й вы вясну́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	вясну́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Але лёс склаўся так, што хрусць — і няма слова ў базе.
Хрусь ёсць, а хрусць няма.

viesnavać — беларуская лацінка

Слова веснаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: