Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 весці, вяду, вядзеш, вядзе; вядзём, ведзяце; прошлы час вёў, вяла, вяло; загадны лад вядзі; незакончанае трыванне
  1. каго. Накіроўваць чый-н. рух. Весці каня за повад. ▪ Маці бярэ мяне за руку і вядзе дамоў. ← Змітрок Бядуля. Вядзі, гаспадар, калі ласка, Нашчадкаў на ганак цясовы! ← Міхась Калачынскі. Зорын вёў сваю партнёршу, як добра спрактыкаваны танцор. ← Ілья Гурскі. // Памагаць ісці. Весці хворага пад рукі. // Прымушаць ісці з сабою. Весці ў міліцыю. ▪ Арыштаваных вялі рыначным пляцам проста да ратушы. ← Кузьма Чорны. // што. Кіраваць аўтамабілем, караблём, самалётам і пад. Весці паравоз. ▪ [Вася:] — Хвіліну я нічога не бачыў і вёў самалёт наўгад. ← Іван Шамякін. [Брат] вёў праз мост памалу Наш мінскі самазвал. ← Ніл Гілевіч. // каго-што. Ісці на чале, узначальваць, камандаваць. Весці войскі ў бой. ▪ Адну з калон беспрацоўных вёў Зыгмунт Асядовіч. ← Кузьма Чорны. Капітан.. не спыняўся, настойліва вёў роту на нямецкія пазіцыі. ← Іван Мележ.
  2. пераноснае значэнне; каго-што. з'яўляцца кіраўніком чаго-н.; ажыццяўляць кіраўніцтва кім-, чым-н. Весці сход. Весці гурток, клас. ▪ Маці спраў весці не ўмела, і ў мінулым годзе запушчаную і ўшчэнт разбураную гаспадарку прыйшлося збыць. ← Алена Васілевіч. Вёў Герасім Дзмітрыевіч урок як звычайна. Выклікаў.. вучняў да дошкі, расказаў новы матэрыял. ← Барыс Стральцоў.
  3. чым па чым. Рухаць (указкай, алоўкам і пад.) па паверхні чаго-н. Весці ўказкай па карце.
  4. што. Будуючы што-н. (дарогу, трубаправод, лінію электраперадачы і пад.), пракладваць у пэўным напрамку. — Ты памятаеш, як вялі ў нас дарогу? — раздумліва спытаў у мяне Яўхім. — На Рэчыцу? ← Мікола Ракітны. Праз балоты і палі Будаўнікі з Дашавы трубы Да Мінска роднага вялі. ← Уладзімір Ляпёшкін.
  5. Мець пэўны напрамак, быць шляхам куды-н. Дзве сталёвыя каляі, ля якіх стаіць Птахава будка, вядуць з усходу на захад — з Гомеля на Брэст. ← Іван Навуменка. Роўная, гладкая пясчаная дарога вяла да самага ўзлесся.. ← Яўген Курто. Стаяў [асабняк] на ўзгорку, з вуліцы да яго вялі шырокія.. усходкі. ← Іван Шамякін. // пераноснае значэнне; да чаго. Мець сваім вынікам, цягнуць за сабою. Гэта да дабра не вядзе.
  6. што. Рабіць, выконваць, ажыццяўляць, падтрымліваць што-н. (ужываецца звычайна ў спалучэнні з назоўнікамі, якія абазначаюць дзеянне). Весці падлікі. Весці назіранне. Весці барацьбу. Весці перапіску. Весці размову. ▪ Сход праходзіў спакойна. Максім за сталом вёў пратакол. ← Міхась Машара. Адам вёў строгую канспірацыю і прывучаў да строгасці ў падпольных справах і Міколу. ← Алесь Якімовіч. Ганна Сцяпанаўна была не з маўклівых, і трэба было ўвесь час весці з ёй размову. ← Уладзімір Шыцік.
  7. безасабовая форма размоўнае слова Хіліць на што-н.; адольваць. Яго вяло на сон.
  •••
  Весці (размову, гутарку) да чаго-н. — гаворачы або робячы што-н., мець на мэце што-н.
  Весці рэй — быць завадатарам, верхаводзіць. — Антоська!.. родны мой! Канаю... Перагарэў, адстаў, знікаю... Вядзі ж ты рэй, вядзі... адзін... Як лепшы брат, як родны сын. ← Якуб Колас.
  Весці сваё — настойліва ажыццяўляць свае планы, намеры, погляды, думкі.
  Весці сваю лінію — тое, што і гнуць сваю лінію (гл. гнуць).
  Весці свой род (генеалогію) ад каго-н. — лічыць сябе нашчадкам каго-я.
  І вухам не весці — не слухаць, не звяртаць увагі.