Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

вывезці, -зу, -зеш, -зе; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Забраць адкуль-н. і прывезці. Вывезці бярвенне з лесу. ▪ Калгаснікі спяшаюцца вывезці на поле як мага больш угнаення, пакуль не папсавалася дарога. ← Піліп Пестрак. // Выкаціць, выцягнуць адкуль-н. (калёсы, воз, вагоны і пад.). Вывезці воз на дарогу. ▪ Макар неяк спалохана сцяўся і доўга маўчаў, аж пакуль паравоз не вывез вагонаў у поле. ← Алесь Асіпенка.
  2. Адправіць, перавезці куды-н. На нейкі час мяне з-пад фронту вывезлі аж у Ліпецк. ← Валянцін Таўлай.
  3. Прадаць тавар у іншую краіну; экспартаваць. Вывезці партыю абутку.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Дапамагчы выбрацца з цяжкага становішча; выручыць. Вывез шчаслівы выпадак. ▪ Раней.. [Турбіну] ніколі не пакідала надзея, што жыццё вывезе. ← Іван Навуменка.
  •••
  Вывезці на сабе (на сваіх плячах, спіне) — вынесці на сабе ўвесь цяжар выканання якой-н. працы, справы.

❌

вывезці

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вывезці
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́везці
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́везу мы вы́везем ты вы́везеш вы вы́везеце ён, яна, яно вы́везе яны вы́везуць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́везла м. вы́вез н. вы́везла мн. вы́везлі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́везі вы вы́везіце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́везшы

Слова вывезці (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).