вызбірваць

гэта

— старанна збіраць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вызбірваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вызбі́рваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я вызбі́рваю мы вызбі́рваем ты вызбі́рваеш вы вызбі́рваеце ён, яна, яно вызбі́рвае яны вызбі́рваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. вызбі́рвала м. вызбі́рваў н. вызбі́рвала мн. вызбі́рвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты вызбі́рвай вы вызбі́рвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	вызбі́рваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Лёгка гавару па-англійску. Няправільна, але вельмі лёгка.

vyzbirvać — беларуская лацінка

Слова вызбірваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: