вызучваць

гэта

— вывучаць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вызучваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вызу́чваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я вызу́чваю мы вызу́чваем ты вызу́чваеш вы вызу́чваеце ён, яна, яно вызу́чвае яны вызу́чваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. вызу́чвала м. вызу́чваў н. вызу́чвала мн. вызу́чвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты вызу́чвай вы вызу́чвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	вызу́чваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хадзі́ць як дунду́к — пра насупленага, няскладнага, непаваротлівага чалавека

хто такі дундук?

а ўжо ёсць тві-ак, які кожны дзень публікуе праклёны?
каб зранку выпіць кавы, прачытаць «а каб табе так у горле сохла, як ты мне грошай шкадуеш» і паехаць на працу на сустрэчу з кіраўніцтвам

vyzučvać — беларуская лацінка

Слова вызучваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: