выквітаць

гэта

— задаволіць каго-небудзь; выплаціць што-небудзь (доўг)

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў выквітаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́квітаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́квітаю мы вы́квітаем ты вы́квітаеш вы вы́квітаеце ён, яна, яно вы́квітае яны вы́квітаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́квітала м. вы́квітаў н. вы́квітала мн. вы́квіталі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́квітай вы вы́квітайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́квітаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць

Млечны Шлях і Андрамеда могуць не стукнуцца праз 5 мільярдаў гадоў. Цяпер імавернасць 50%. Вось дзе нагода сумаваць, а не гэтыя вашыя курсы долара і ўсялякія крыптакапцы.

vykvitać — беларуская лацінка

Слова выквітаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: