Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 вы́клікаць, -клічу, -клічаш, -кліча; загадны лад выкліч; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Папрасіць, прапанаваць з'явіцца куды-н. Выклікаць да начальніка. Выклікаць сведку ў суд. ▪ Пачуўшы пра гэтае самаўпраўства, Яўген Данілавіч загадаў неадкладна выклікаць Карніцкага ў райком. ← Макар Паслядовіч. // Папрасіць выканаўцу выйсці на сцэну. Выклікаць артыста на «біс». // Прапанаваць (вучню, студэнту) адказваць. [Алёшу] выклікалі па алгебры і фізіцы, і па абодвух прадметы ён атрымаў «пяцёркі». ← Алена Васілевіч.
  2. на што. Прапанаваць прыняць удзел у чым-н., схіліць на ўзаемнае дзеянне, пачуццё і пад. Выклікаць на сацыялістычнае спаборніцтва. Выклікаць па шчырую размову. ▪ — Калі б гэта было сто гадоў таму назад, — сказаў Міхась, — я на месцы Андрэя выклікаў бы Івана Барысаглебава на дуэль. ← Уладзімір Шахавец.
  3. з'явіцца прычынай узнікнення чаго-н., з'явіцца прычынай чаго-н. Выклікаць апетыт. Гэта не выкліча цяжкасцей. ▪ Букрэева выдумка выклікала вясёлы настрой. ← Якуб Колас. Нават сам [Андрэй] не чакаў, што ўспамін аб Вользе выкліча такое хваляванне. ← Піліп Пестрак.
  •••
  Выклікаць да жыцця — стаць прычынай з'яўлення чаго-н.
 выкліка́ць, -а́ю, -а́еш, -ае.
  незакончанае трыванне да вы́клікаць і выклікнуць.