вылугоўваць

гэта

— дадаваць да чаго-небудзь луг (шчолак)

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вылугоўваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вылуго́ўваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я вылуго́ўваю мы вылуго́ўваем ты вылуго́ўваеш вы вылуго́ўваеце ён, яна, яно вылуго́ўвае яны вылуго́ўваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. вылуго́ўвала м. вылуго́ўваў н. вылуго́ўвала мн. вылуго́ўвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты вылуго́ўвай вы вылуго́ўвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	вылуго́ўваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Думаю набыць вафельніцу, каб рабіць там дранікі з бульбы, якую пакрамсаў у блэндары. Муку я туды, вядома, крыху дадам.

з інтэрнэтаў

vyluhoŭvać — беларуская лацінка

Слова вылугоўваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: