вымуляць

гэта

— выцадзіць, сказаць павольна, неахвотна што-небудзь; устрывожыць, змучыць каго-небудзь, зрабіць турботы каму-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вымуляць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́муляць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́муляю мы вы́муляем ты вы́муляеш вы вы́муляеце ён, яна, яно вы́муляе яны вы́муляюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́муляла м. вы́муляў н. вы́муляла мн. вы́мулялі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́муляй вы вы́муляйце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́муляўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не цяпер, дык у чацвер.

найбліжэйшым часам

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

vymuliać — беларуская лацінка

Слова вымуляць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: