выпазычыць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў выпазычыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́пазычыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́пазычу мы вы́пазычым ты вы́пазычыш вы вы́пазычыце ён, яна, яно вы́пазычыць яны вы́пазычаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́пазычыла м. вы́пазычыў н. вы́пазычыла мн. вы́пазычылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́пазыч, вы́пазычы вы вы́пазычце, вы́пазычыце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́пазычыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

vypazyčyć — беларуская лацінка

Слова выпазычыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: