выскачыць — націск у слове, формы слова

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

выскачыць, -чу, -чыш, -чыць; закончанае трыванне
  1. Скочыўшы, пакінуць якое-н. месца, з'явіцца адкуль-н., дзе-н. Выскачыць з акна. ▪ Да левага берага Дзвіны прычаліла лодка. З яе выскачыў рослы, шырокі ў плячах мужчына. ← Сяргей Грахоўскі. Вепр дзіка рохкнуў, выскачыў з рова і ўпаў на снег. ← Якуб Колас.
  2. Нечакана выпасці, вылецець. Нітка выскачыла з іголкі. ▪ Накрыўка ў бойцы выскачыла і ўся смятана вылілася. ← Алесь Якімовіч.
  3. размоўнае слова Таропка, хутка выбегчы, выехаць; вылецець. Чалавек паспешна схваціў пад паху шапку.., і выскачыў за дзверы. ← Кузьма Чорны. Раптам за мостам застракатала, і з-за павароту шашы выскачылі матацыклісты. ← Іван Шамякін.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Недарэчна ўмяшацца ў якую-н. справу. Выскачыць са сваёй прапановай.
  5. пераноснае значэнне Нечакана ўзнікнуць; вырасці. На правай плоскасці [самалёта] выскачылі языкі полымя. ← Антон Алешка. Дзе-нідзе ўжо выскачыла першая зялёная траўка. ← Алесь Якімовіч.
  •••
  Выскачыць замуж — паспешна, неабдумана або вельмі рана пайсці замуж.
  Выскачыць (вылецець) кулём (куляю) — імкліва выбегчы, выехаць.
  Выскачыць з галавы (з памяці) — тое, што і вылецець з галавы (з памяці) (гл. вылецець).

❌

	словаформы
Пачатковая форма	вы́скачыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́скачу мы вы́скачым ты вы́скачыш вы вы́скачыце ён, яна, яно вы́скачыць яны вы́скачаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́скачыла м. вы́скачыў н. вы́скачыла мн. вы́скачылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́скачы вы вы́скачыце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́скачыўшы

Слова выскачыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).