Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 выскачыць, -чу, -чыш, -чыць; закончанае трыванне
  1. Скочыўшы, пакінуць якое-н. месца, з'явіцца адкуль-н., дзе-н. Выскачыць з акна. ▪ Да левага берага Дзвіны прычаліла лодка. З яе выскачыў рослы, шырокі ў плячах мужчына. ← Сяргей Грахоўскі. Вепр дзіка рохкнуў, выскачыў з рова і ўпаў на снег. ← Якуб Колас.
  2. Нечакана выпасці, вылецець. Нітка выскачыла з іголкі. ▪ Накрыўка ў бойцы выскачыла і ўся смятана вылілася. ← Алесь Якімовіч.
  3. размоўнае слова Таропка, хутка выбегчы, выехаць; вылецець. Чалавек паспешна схваціў пад паху шапку.., і выскачыў за дзверы. ← Кузьма Чорны. Раптам за мостам застракатала, і з-за павароту шашы выскачылі матацыклісты. ← Іван Шамякін.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Недарэчна ўмяшацца ў якую-н. справу. Выскачыць са сваёй прапановай.
  5. пераноснае значэнне Нечакана ўзнікнуць; вырасці. На правай плоскасці [самалёта] выскачылі языкі полымя. ← Антон Алешка. Дзе-нідзе ўжо выскачыла першая зялёная траўка. ← Алесь Якімовіч.
  •••
  Выскачыць замуж — паспешна, неабдумана або вельмі рана пайсці замуж.
  Выскачыць (вылецець) кулём (куляю) — імкліва выбегчы, выехаць.
  Выскачыць з галавы (з памяці) — тое, што і вылецець з галавы (з памяці) (гл. вылецець).