выскнарваць

гэта

— выпрошваць што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў выскнарваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	выскна́рваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я выскна́рваю мы выскна́рваем ты выскна́рваеш вы выскна́рваеце ён, яна, яно выскна́рвае яны выскна́рваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. выскна́рвала м. выскна́рваў н. выскна́рвала мн. выскна́рвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты выскна́рвай вы выскна́рвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	выскна́рваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

vysknarvać — беларуская лацінка

Слова выскнарваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: