высморкваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў высморкваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	высмо́ркваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я высмо́ркваю мы высмо́ркваем ты высмо́ркваеш вы высмо́ркваеце ён, яна, яно высмо́рквае яны высмо́ркваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. высмо́рквала м. высмо́ркваў н. высмо́рквала мн. высмо́рквалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты высмо́рквай вы высмо́рквайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	высмо́ркваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

vysmorkvać — беларуская лацінка

Слова высморкваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: