выстыгаць

гэта

— выстываць, прастуджвацца

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў выстыгаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	выстыга́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я выстыга́ю мы выстыга́ем ты выстыга́еш вы выстыга́еце ён, яна, яно выстыга́е яны выстыга́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. выстыга́ла м. выстыга́ў н. выстыга́ла мн. выстыга́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты выстыга́й вы выстыга́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	выстыга́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не спяшайся языком, а спяшайся справаю.

Прыказка.

Чым больш ты знаходзішся ў сацсетках, тым больш табе здаецца, што ўсе ў гэтым віртуальным свеце чакаюць ад цябе каментараў і постаў на любую тэму, прагнуць ведаць тваё меркаванне па кожнай дробязі, ну і вядома ж вельмі моцна цікавяцца тваім асабістым жыццём.

vystyhać — беларуская лацінка

Слова выстыгаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: