вытлець

гэта

— сатлець, струхлець, спарахнець

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вытлець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́тлець
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́тлею мы вы́тлеем ты вы́тлееш вы вы́тлееце ён, яна, яно вы́тлее яны вы́тлеюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́тлела м. вы́тлеў н. вы́тлела мн. вы́тлелі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́тлей вы вы́тлейце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́тлеўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Адзін дуб у полі — гэта не лес.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

vytlieć — беларуская лацінка

Слова вытлець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: