вытураць

гэта

— выганяць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вытураць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вытура́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я вытура́ю мы вытура́ем ты вытура́еш вы вытура́еце ён, яна, яно вытура́е яны вытура́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. вытура́ла м. вытура́ў н. вытура́ла мн. вытура́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты вытура́й вы вытура́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	вытура́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!

vyturać — беларуская лацінка

Слова вытураць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: