выхаўкаць

гэта

— выпіць, выжлукціць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў выхаўкаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́хаўкаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́хаўкаю мы вы́хаўкаем ты вы́хаўкаеш вы вы́хаўкаеце ён, яна, яно вы́хаўкае яны вы́хаўкаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́хаўкала м. вы́хаўкаў н. вы́хаўкала мн. вы́хаўкалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́хаўкай вы вы́хаўкайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́хаўкаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

— Скажыце, калі ласка, колькі часу?
— Магу толькі прыблізна.
— Давайце.
— Кайназой.

vychaŭkać — беларуская лацінка

Слова выхаўкаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: