выхлюпаць

гэта

— забрудзіць што-небудзь (выхлюпаць адзенне)

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў выхлюпаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́хлюпаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́хлюпаю мы вы́хлюпаем ты вы́хлюпаеш вы вы́хлюпаеце ён, яна, яно вы́хлюпае яны вы́хлюпаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́хлюпала м. вы́хлюпаў н. вы́хлюпала мн. вы́хлюпалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́хлюпай вы вы́хлюпайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́хлюпаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

vychliupać — беларуская лацінка

Слова выхлюпаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: