выцалець

гэта

— уцалець, ацалець

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў выцалець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́цалець
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́цалею мы вы́цалеем ты вы́цалееш вы вы́цалееце ён, яна, яно вы́цалее яны вы́цалеюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́цалела м. вы́цалеў н. вы́цалела мн. вы́цалелі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́цалей вы вы́цалейце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́цалеўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

vycalieć — беларуская лацінка

Слова выцалець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: