вычуць

гэта

— адчуць, пачуць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вычуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́чуць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́чую мы вы́чуем ты вы́чуеш вы вы́чуеце ён, яна, яно вы́чуе яны вы́чуюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́чула м. вы́чуў н. вы́чула мн. вы́чулі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́чуй вы вы́чуйце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́чуўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не ўсякая мука хлебам стане.

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

vyčuć — беларуская лацінка

Слова вычуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: