вышустаць

гэта

— растраціць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вышустаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́шустаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́шустаю мы вы́шустаем ты вы́шустаеш вы вы́шустаеце ён, яна, яно вы́шустае яны вы́шустаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́шустала м. вы́шустаў н. вы́шустала мн. вы́шусталі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́шустай вы вы́шустайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́шустаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

У маленстве вам кажуць: не бяры цукеркі ад незнаёмцаў. А потым адпраўляюць браць цукеркі ад незнаёмцаў і робяць з гэтага свята.

Як гэта называецца? (ніўалэХ)

vyšustać — беларуская лацінка

Слова вышустаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: