Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 гарэць, -ру, -рыш, -рыць; незакончанае трыванне
  1. Паддавацца дзеянню агню, знішчацца агнём. У печцы зырка гарэлі дубовыя дровы. ← Іван Шамякін. Уперадзе каля станцыі гарэлі эшалоны. ← Іван Мележ. // Паліцца (пра вогнішча і пад.). Гарыць піянерскі касцёр. ▪ Ля калёс гарэлі агні. ← Міхась Лынькоў.
  2. Даваць, выпраменьваць святло, полымя; ярка свяціцца. І над усім — над горадам, над ракой, над бязмежнымі прасторамі зямлі гарэла, пералівалася зыркае ранішняе сонца. ← Міхась Лынькоў. Нешта сёння у Агаты Лямпа весела гарыць, А людзей дык поўна хата, — Так як дзверы зачыніць. ← Кандрат Крапіва.
  3. Траціць маёмасць з прычыны пажару, аказвацца ў становішчы пагарэльца. Вось дзед Хвядос пяць разоў гарэў ад маланкі, пяць разоў будаваўся. ← Алесь Бажко.
  4. размоўнае слова Быць моцна нагрэтым, гарачым. Ад лютай летняй спёкі Гарыць сухі пясок. ← Пятро Глебка. Пройдзеш круг — рукой не дакранешся да лемяхоў і нарогаў. Гарыць жалеза. ← Антон Бялевіч.
  5. Быць у гарачцы, у ліхаманкавым стане. Бацька ўсё гарэў, аж два тыдні не ўставаў з пасцелі. ← Раман Сабаленка. // Ныць, пячы (пра натруджаныя, пашкоджаныя ўчасткі цела). На далонях пад вечар гараць мазалі. ← Генадзь Бураўкін. Ужо сонца на поўдні, ужо ногі гараць і ныюць ад стомленасці, а нішто нідзе не прасвятляецца. ← Аляксей Кулакоўскі.
  6. Рабіцца гарачым, чырванець ад прыліву крыві. Гарэць ад сораму. ▪ Адно, што адчуваў.. [Алёшка], гэта — як гараць яго вушы, як густая чырвань залівае ўвесь твар, падбіраецца да жорсткіх бялесых віхроў. ← Міхась Лынькоў. Гарачая хваля найвялікшага шчасця залівае.. [Сяргею] грудзі, часта і гулка стукае сэрца,.. гараць шчокі, вушы. ← Іван Шамякін.
  7. звычайна чым. Быць ва узбуджаным стане, з запалам аддавацца якой-н. справе, пачуццю. Гараць жаданнем. Гарэць ад нецярплівасці. ▪ Сягоння жыла, трапяталася і гарэла ўся .. шчуплая істота [Тодара Кірыка], — гэтакіх навін яму даўно не здаралася разносіць па сяле. ← Кандрат Крапіва. Жанчына гарыць на калгаснай рабоце. ← Іван Пташнікаў.
  8. Ззяць бляскам, выдзяляцца яркімі колерамі, афарбоўкай. Пад страхой полымем гарэлі гронкі рабіны. ← Іван Шамякін. У снежнай завеі гарэлі алмазам Старыя крамлёўскія вежы. ← Якуб Колас. // Блішчаць пад уплывам якога-н. пачуцця, думкі (пра вочы). Вочы.. [Паўла] гарэлі вострым агнём нявыказанай крыўды, і губы трасліся. ← Кузьма Чорны.
  9. Цвісці (пра агуркі, гарбузы і пад.). У барознах павівасты гарбузнік.. гарэў цветам. ← Іван Грамовіч.
  10. Псавацца, станавіцца непрыгодным ад моцнага перагрэву. Буксы гараць. // размоўнае слова Сохнуць, гінуць ад засухі, моцнай спёкі (пра расліннасць). Пасевы гараць. // размоўнае слова Прэць, гніць. Сена гарыць у стагах.
  11. пераноснае значэнне размоўнае слова Цярпець няўдачу ў якой-н. справе, задуме і пад. // Не выконвацца, не рэалізавацца. Планы гараць. Пуцёўка гарыць.
  12. размоўнае слова Хутка зношвацца, рвацца (пра абутак, адзенне). На дзецях усё гарыць, адзежа і абутак.
  13. Адбываць чаргу пры гульні ў гарэлкі.
  •••
  Вока (зуб) гарыць на што гл. вока.
  Гары яно гарам; хай яно гарам гарыць — ужываецца як праклён.
  Гарыць зямля пад нагамі ў каго гл. зямля.
  Гарэць агнём — а) пра гарачкавы стан хворага; б) вельмі моцна балець, пячы. Рана гарыць агнём.
  Ліха гарыць з каго гл. ліха.
  На злодзеі шапка гарыць гл. шапка.
  Не гарыць — няма патрэбы спяшацца.
  Работа (усё) гарыць у руках гл. работа.
  Скура гарыць на кім гл. скура.
  Як мокрае гарыць гл. мокры.