гракануць

гэта

— стварыць грукат, шумна, з сілай ударыць; пагрукацца

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў гракануць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	гракану́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я гракану́ мы граканё́м ты гракане́ш вы граканяце́ ён, яна, яно гракане́ яны гракану́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. гракану́ла м. гракану́ў н. гракану́ла мн. гракану́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты гракані́ вы гракані́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	гракану́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

hrakanuć — беларуская лацінка

Слова гракануць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: