Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 грызці, -зу, -зеш, -зе; -зём, -зяце; прошлы час грыз, -ла; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Кусаць, есці што-н. цвёрдае, сухое. Грызці сухары. Грызці яблык. ▪ Камандзір палка маёр Урванцаў сядзеў на нарах і грыз воблу. ← Аркадзь Марціновіч. // Кусаць зубамі. [Кабыла] высока трымала галаву, стрыгла вушамі, нервова грызла цуглі. ← Уладзімір Федасеенка. // Пападаючы на каго-н., кусаць, ірваць. Трос [мядзведзь] галавой, круціўся ва ўсе бакі, увіхаўся, а сабака грыз яго не на жарт. ← Змітрок Бядуля. // пераноснае значэнне Удавацца, уразацца ў што-н. Пілы, туга нацягнутыя ў раме, скачуць і скачуць з прысвістам, грызуць сасну і сыплюць фантанчыкам белае пілавінне. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. пераноснае значэнне размоўнае слова Дакучаць пастаяннымі прыдзіркамі, папрокамі, сваркамі. Містэр Пік пачаў праклінаць тую латарэю і грызці жонку за дурную ініцыятыву. ← Васіль Быкаў.
  3. пераноснае значэнне Мучыць, трывожыць, не даваць спакою (пра Думкі, пачуцці і пад.). [Іваноўскага] пакутліва грызла думка: а як жа прабрацца ў партызанскія раёны? ← Іван Новікаў. Пракоп адчувае сябе адзінокім, яго штосьці есць, грызе. ← Якуб Колас.
  •••
  Як рэпу грызе — хто-н. бойка, без запінкі чытае, гаворыць і пад. — Малайчына! Чытае, як рэпу грызе, — хваліў малодшага сына Міхал. ← Сцяпан Александровіч.