дакурэць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дакурэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дакурэ́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я дакурэ́ю мы дакурэ́ем ты дакурэ́еш вы дакурэ́еце ён, яна, яно дакурэ́е яны дакурэ́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. дакурэ́ла м. дакурэ́ў н. дакурэ́ла мн. дакурэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты дакурэ́й вы дакурэ́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	дакурэ́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Слова — вецер, а пісьмо — грунт.

— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.

знайдзіце прыказкі

dakureć — беларуская лацінка

Слова дакурэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: