дапіраць

гэта

— дадумвацца, здагадвацца

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дапіраць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дапіра́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дапіра́ю мы дапіра́ем ты дапіра́еш вы дапіра́еце ён, яна, яно дапіра́е яны дапіра́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дапіра́ла м. дапіра́ў н. дапіра́ла мн. дапіра́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дапіра́й вы дапіра́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дапіра́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Смачна было, ды блізка дно.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

dapirać — беларуская лацінка

Слова дапіраць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: