дапоўзваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дапоўзваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дапо́ўзваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дапо́ўзваю мы дапо́ўзваем ты дапо́ўзваеш вы дапо́ўзваеце ён, яна, яно дапо́ўзвае яны дапо́ўзваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дапо́ўзвала м. дапо́ўзваў н. дапо́ўзвала мн. дапо́ўзвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дапо́ўзвай вы дапо́ўзвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дапо́ўзваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.

1. Даць штучнаму інтэлекту ўсе творы Караткевіча.
2. Папрасіць ШІ напісаць працяг «Каласы пад сярпом тваім».
3. Прадаваць як неапублікаваны раней раман.
4. Profit (Прафіт).

dapoŭzvać — беларуская лацінка

Слова дапоўзваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: