дасведчыць

гэта

— давесці да ведама, расказаць, засведчыць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дасведчыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дасве́дчыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я дасве́дчу мы дасве́дчым ты дасве́дчыш вы дасве́дчыце ён, яна, яно дасве́дчыць яны дасве́дчаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. дасве́дчыла м. дасве́дчыў н. дасве́дчыла мн. дасве́дчылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты дасве́дчы вы дасве́дчыце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	дасве́дчыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

А то, злучнік супраціўны. НЕ «а тоЕ».
Штраф 500 талераў.

:: моўная паліцыя 24/7
:: служыць і абдзіраць

dasviedčyć — беларуская лацінка

Слова дасведчыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: