Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 галоўка, -і, ДМ -лоўцы; Родны склон мн. -ловак; жаночы род
  1. памяншальна-ласкальная форма да галава (у 1, 6 знач.). Дзіцячая галоўка. Галоўка сыру.
  2. Шарападобны плод, шарападобнае або прадаўгаватае суквецце некаторых раслін. Галоўка маку. Галоўка дзьмухаўца. ▪ Красаваліся буйныя малінавыя галоўкі канюшыны. ← Іван Мележ. // Пра клубень цыбулі, качан капусты. Сама зямля без гною тлуста, І надта родзіцца капуста: З вядро галоўкі вырастаюць. ← Якуб Колас. // звычайна мн. (галоўкі, -ловак). Плады, каробачкі лёну. Лянок, паслушны лёгкаму ветру з усходу, кланяецца сваёй гаспадыні, пашумліваючы спелымі галоўкамі. ← Аляксей Кулакоўскі.
  3. Патоўшчаная канцавая частка чаго-н. Галоўка бедранай косці. Галоўка запалкі. Галоўка цвіка.
  4. толькі мн. (галоўкі, -ловак). Пярэдняя частка саней. Пакласці сена ў галоўкі. ▪ Бацька хутка ўлажыў дровы — крыху вышэй за галоўкі — перавязаў вяроўкаю за развалкі. ← Валянцін Мыслівец.
  5. толькі мн. (галоўкі, -ловак). Пярэдняя частка ботаў, якая пакрывае пальцы і верхнюю частку ступні. Паставіць у ботах новыя галоўкі. ▪ Боты не надта хвацкія: да старых, абшарпаных халяў прышыў Адам галоўкі з траскучай карабацістай скуры. ← Іван Навуменка.
  •••
  Баявая галоўка — тое, што і боегалоўка.
  Гладзіць па галоўцы каго гл. гладзіць.