джвугнуць

гэта

— хвастануць, сцебануць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў джвугнуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	джву́гнуць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я джву́гну мы джву́гнем ты джву́гнеш вы джву́гнеце ён, яна, яно джву́гне яны джву́гнуць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. джву́гнула м. джву́гнуў н. джву́гнула мн. джву́гнулі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты джву́гні вы джву́гніце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	джву́гнуўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

А ці ведаеце вы, якая мова самая мілагучная пасля італьянскай і самая старажытная сярод славянскіх?

džvuhnuć — беларуская лацінка

Слова джвугнуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: