дзюгаць

гэта

— піць, глытаць што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзюгаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзю́гаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзю́гаю мы дзю́гаем ты дзю́гаеш вы дзю́гаеце ён, яна, яно дзю́гае яны дзю́гаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзю́гала м. дзю́гаў н. дзю́гала мн. дзю́галі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзю́гай вы дзю́гайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзю́гаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

(не мець) ні хаты ні лапаты = ні хаткі ні градкі

≅ have neither house nor home

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

dziuhać — беларуская лацінка

Слова дзюгаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: