дразкнуць

гэта

— аднакратны дзеяслоў да дразкаць - бразгаць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дразкнуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дра́зкнуць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я дра́зкну мы дра́зкнем ты дра́зкнеш вы дра́зкнеце ён, яна, яно дра́зкне яны дра́зкнуць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. дра́зкнула м. дра́зкнуў н. дра́зкнула мн. дра́зкнулі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты дра́зкні вы дра́зкніце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	дра́зкнуўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

drazknuć — беларуская лацінка

Слова дразкнуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: