дуэляваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дуэляваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дуэлява́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дуэлю́ю мы дуэлю́ем ты дуэлю́еш вы дуэлю́еце ён, яна, яно дуэлю́е яны дуэлю́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дуэлява́ла м. дуэлява́ў н. дуэлява́ла мн. дуэлява́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дуэлю́й вы дуэлю́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дуэлю́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.

Ведаеце, у чым праблема з фруктамі? Яны нестабільныя. Адны яблыкі смачныя, другія нясмачныя. Адны апельсіны салодкія, другія кіслыя. А ведаеце, што заўжды стабільна смачнае? Чыпсы.

аж нос упры́сядкі

dueliavać — беларуская лацінка

Слова дуэляваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: