з'ярэць

гэта

— раз'ярэць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў з'ярэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	з'ярэ́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я з'ярэ́ю мы з'ярэ́ем ты з'ярэ́еш вы з'ярэ́еце ён, яна, яно з'ярэ́е яны з'ярэ́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. з'ярэ́ла м. з'ярэ́ў н. з'ярэ́ла мн. з'ярэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты з'ярэ́й вы з'ярэ́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	з'ярэ́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

zjareć — беларуская лацінка

Слова з'ярэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: