заглумляць

гэта

— здзекавацца з каго-небудзь, крыўдзіць, нявечыць словам каго-небудзь, кепска абыходзіцца з кім-небудзь, чым-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў заглумляць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	заглумля́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я заглумля́ю мы заглумля́ем ты заглумля́еш вы заглумля́еце ён, яна, яно заглумля́е яны заглумля́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. заглумля́ла м. заглумля́ў н. заглумля́ла мн. заглумля́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты заглумля́й вы заглумля́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	заглумля́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

zahlumliać — беларуская лацінка

Слова заглумляць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: