загрэбаваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў загрэбаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	загрэ́баваць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я загрэ́бую мы загрэ́буем ты загрэ́буеш вы загрэ́буеце ён, яна, яно загрэ́буе яны загрэ́буюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. загрэ́бавала м. загрэ́баваў н. загрэ́бавала мн. загрэ́бавалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты загрэ́буй вы загрэ́буйце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	загрэ́баваўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Усе хочуць стаць лепшай версіяй сябе. Але што кепскага ў тым, каб упіцца як бэсця і ляжаць як бэля?

zahrebavać — беларуская лацінка

Слова загрэбаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: