закалянець

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў закалянець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	закаляне́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я закаляне́ю мы закаляне́ем ты закаляне́еш вы закаляне́еце ён, яна, яно закаляне́е яны закаляне́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. закаляне́ла м. закаляне́ў н. закаляне́ла мн. закаляне́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты закаляне́й вы закаляне́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	закаляне́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Любіш дранікі — любі і драць.
(казала бабка дзеду)

zakalianieć — беларуская лацінка

Слова закалянець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: