Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

агрэгат, -а і -у, Месны склон -гаце, мужчынскі род
  1. -а. Канструктыўнае спалучэнне ў адно цэлае некалькіх машын, апаратаў для эфектыўнай сумеснай работы. Новы матор паставілі, перагрэвы зніклі, агрэгат мог працаваць хоць і цэлыя суткі без перапынку. ← Аляксей Кулакоўскі. // Складаная частка машыны, апарата, якая ўяўляецца як адзінае цэлае, напрыклад, рухавік аўтамабіля, каробка перадач.
  2. -у. Сукупнасць мінералаў, якія складаюць горную пароду. Кожная калаідальная частачка прадстаўляе сабой агрэгат з сукупнасці многіх малекул. ← І. Гаркуша. // Усякае рэчыва, утворанае механічным спалучэннем аднародных або разнародных частак.
   [Ад лац. aggregatus — сабраны, злучаны.]

❌

агрэгат

гэта

— канструктыўнае спалучэнне некалькіх машын, апаратаў

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова агрэгат
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	агрэга́т мн. агрэга́ты
Родны каго? чаго?	агрэга́та мн. агрэга́таў
Давальны каму? чаму?	агрэга́ту мн. агрэга́там
Вінавальны каго? што?	агрэга́т мн. агрэга́ты
Творны кім? чым?	агрэга́там мн. агрэга́тамі
Месны у кім? у чым?	агрэга́це мн. агрэга́тах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

ні качка, ні швачка — пра жанчыну, не здатную ні да якой справы

прыдумайце прымаўку пра такога ж мужчыну

Слова агрэгат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік агрэгат — у родным, давальным, творным і месным склоне

агрэгат

Навігатар

Мемчыкі