Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 закруціць¹, -кручу, -круціш, -круціць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Скруціць; завіць. Закруціць дрот. Закруціць вусы. ▪ Пані Авяліва пачала папраўляць валасы, каб закруціць ва скронях і ля вушэй завітушкі. ← Алесь Бажко. // Загнуць, заламаць. Хтосьці схапіў Юрку за рукі і закруціў іх назад. ← Яўген Курто. // Замацаваць, завязаць (дротам і пад.). Коля стаяў і чакаў, покуль Крамарэвіч закруціў дротам сенцы. ← Кузьма Чорны.
  2. Абматаць вакол чаго-н. Закруціць на шыю шалік. Закруціць хустку ка галаву.
  3. Загарнуць у што-н., абматаць чым-н. [Шура] закруціла ў коўдру дзіця, узяла на рукі, выйшла на вуліцу. ← Лідзія Арабей.
  4. Круцячы, зашрубаваць. Закруціць гайкі. // Павярнуўшы, перакрыць. Закруціць кран.
  5. размоўнае слова Моцна захапіўшы, стаміць. — Закруціла мяне любоў з гэтай Лёлькай, месца сабе не знайду. ← Васіль Быкаў.
  •••
  Закруціць ганку (гайкі) — тое, што і падкруціць ганку (гайкі) (гл. падкруціць).
  Закруціць галаву каму — а) выклікаць пачуццё кахання да сябе; б) стаміўшы чым-н.. збіць з толку.
 закруціць², -кручу, -круціш, -круціць; закончанае трыванне
  размоўнае слова Пачаць круціць.